و مخورى مالهايتان ميان شما به ناحق ، و فرو گذارى ( 1 ) آن را به حاكمان تا بخورى ( 2 ) [ بهره ] ( 3 ) از مالهاى مردم به بزه ، و شما دانى . مىپرسند تو را از ماه‌هاى [ نو ] ( 4 ) ، بگو كه آن وقتهاست مردمان را و حجّ را ، و نيست نيكوى به آن كه در خانه‌ها شويد از پشتهاى آن ، و لكن نيكوكارى ( 5 ) آن است كه از خداى بترسى و آييد به خانه‌ها « از درهاى آن ، و بترسيد ( 7 ) از خداى تا همانا شما ظفر يابيد ( 8 ) . قوله تعالى : * ( وَإِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي ) * ، عبد اللَّه عبّاس گفت : سبب نزول آيت آن بود كه جهودان گفتند : يا محمّد ! خداى دعاى ما چگونه شنود ؟ و تو مىگويى از اين جا تا به آسمان پانصد ساله راه است ، و كثافت هر آسمانى پانصد ساله راه ، و همچنين هفت آسمان است ، خداى تعالى ( 9 ) آيت فرستاد . حسن بصرى گفت : سبب نزول آيت آن بود كه مردى بيامد و رسول را گفت [ 229 - پ ] : يا رسول اللَّه ! اقريب ربّنا فنناجيه أم بعيد فنناديه ، خداى ما به ما نزديك است تا با او مناجات كنيم ؟ يا دور است تا به آواز بلندش خوانيم ، خداى تعالى اين آيت فرستاد ، گفت : يا محمّد ! چون بندگان تو را از من پرسند . در آيت حذفى و اضمارى هست « فقل لهم » ، بگو ايشان را كه من نزديكم نه به مسافت بل به علم و قدرت آنچه تو از من دور پندارى از روى عالمى من به آن نزديكم ، چنان دانم كه آن كس كه ( 10 ) نزديك ( 11 ) باشد ، و آن كه از من بگريزد و دور شود گمان برد كه از من دور است ، او در قبضه قدرت من است ، چنان كه از شما يكى كسى را در دست ( 12 )

--> ( 1 ) . مج ، وز : گياريد . ( 2 ) . آج ، لب ، فق : تا نخورى . ( 4 - 3 ) . اساس : ندارد ، از مج افزوده شد . ( 5 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، فق : نيكوى . ( 6 ) . اساس : بخانها / به خانه‌ها . ( 7 ) . آج ، لب : بترسى / بترسيد . ( 8 ) . مج ، وز ، آج ، لب و بقا اين چهار آيت است . ( 9 ) . مب ، مر اين . ( 10 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : چنان كه آن كس كه . ( 11 ) . مب من . ( 12 ) . دب : چنان كه يكى از شما كسى را دوست .